Filmpje dakloze Robin (33) laat zien – Dit kan iedereen overkomen

Hij is ‘echt de shit in gegaan’. Robin de Vries, 33, vertelde deze week aan Rijnmond hoe hij in rap tempo dakloos werd. Hij leeft nu sinds een week op straat. De vraag die onder de video veelal gesteld wordt: ‘Hoe kunnen we zo iemand helpen?’

Robin in de video van Rijnmond: ‘Ik had eerder hulp kunnen zoeken’

Het begon, zo zegt Robin zelf, met ‘financiële malaise’, waardoor de 33-jarige Rotterdammer in de ziektewet belandde. Hij had ‘een beetje huurachterstand’, die steeds groter en groter werd, en toen: uit huis gezet, geen dak meer boven zijn hoofd.

Sinds een week leeft hij op straat, hij sliep bij de daklozenopvang, niet te doen, ervoer hij: Robin kampt met autisme. “Ik hou niet van veel mensen om me heen”, zegt hij er zelf over. “Op een gegeven moment is mijn sociale batterij leeg.” Lees meer … (pop-up)

Vrouwen met autisme worden niet gezien – niet herkend – niet erkend

Ergens in Groningen zit een meisje dat het gevoel heeft dat iedereen om haar heen een handleiding voor het leven heeft gekregen, behalve zij. Ze kijkt af bij anderen, past zich aan, compenseert en verbergt de uitputting die dat kost. Tot haar lichaam het opgeeft, school niet meer lukt en het werk stilstaat. Na een zorgsysteem dat haar niet ziet, misdiagnoses en behandelingen die averechts werken, valt eindelijk het woord: autisme. Lees meer … (pop-up)

Geen Autisme Week Voor Mij

Het is bij mij elke week autismeweek. Omdat ik zelf autisme heb. Ik ben vreemd voor de wereld en de wereld is vreemd voor mij. Iets wat continu aanwezig is en altijd een rol zal blijven spelen in mijn leven. Mijn hele leven heb ik gehoord dat ik vreemd was. “Vreemde jongen ben je”, werd er dan gezegd. Maar ik kreeg nooit antwoord op de vraag: waarin of waarom ben ik dan vreemd? Lees verder

NVA Autismeweek 2026: wat is rust voor jou ?

Van zaterdag 28 maart tot en met zaterdag 4 april 2026 is het weer Autismeweek! Dit jaar maken we samen ruimte voor autisme met de vraag: wat is rust voor jou? Rust en het volgen van een eigen tempo zijn voor autistische mensen cruciaal. Door heel Nederland zijn er activiteiten. Doe mee of organiseer zelf een bijeenkomst!

De wereld om ons heen wordt steeds drukker. De constante stroom van prikkels die op ons afkomt, kost ongemerkt veel energie en kan stressvol zijn, zeker voor veel mensen met autisme. Een rustige plek om even op te laden doet dan wonderen. Minstens zo belangrijk is de ruimte om dingen in je eigen tempo te kunnen doen. Voor autistische mensen maakt dit vaak het verschil tussen wel of niet kunnen meedoen, bijvoorbeeld op het gebied van werk, zorg of vrije tijd. Lees meer … (pop-up)

DJ Eddie – Muziek van Vroeger en Nu
Grappige foto gemaakt met ChatGPT

Patrick Cowley – CD 12 By 12 heb ik nu op mijn oren. De 12-inches, en dan ook nog aan elkaar geplakt, dus het loopt lekker door. Vroeger, toen ik volop aan het dj’en was en zelfs werkte voor een mobiele disco die je kon inhuren (met mij erbij natuurlijk), was hij (Patrick Cowley) een best belangrijke influencer, zoals dat tegenwoordig heet. Zijn muziek bepaalde voor mij veel achter de draaitafels. Ik combineerde hem vaak met Yazoo – Don’t Go en Situation.

Als ik een leuke foto vind, van toen, dan deel ik die wel. Ik kom er nu ook achter dat ik vroeger veel meer foto’s had moeten maken, maar ja… Binnenkort maar eens in de dozen duiken. Lees verder

Update Eddie Persoonlijk Hart Infarct

Het gaat elke dag een beetje beter, met af en toe een terugval. Die terugval zit hem vooral in erg moe zijn door weinig slaap, waardoor ik gevoeliger ben voor situaties en omstandigheden. Autisme helpt dan ook niet echt, omdat overprikkeling dan snel optreedt. Zolang ik het rustig houd en me nergens druk om maak, gaat het uitstekend.

Op mijn gemak heb ik de pillen voor de komende twee weken klaargelegd, en vandaag heb ik de eerste dag genomen. Lees verder

Goeiemorgen late middag – gezellig

Zoals je wel door hebt aan de titel gaat het goed. Ik krijg weer praatjes, hoorde ik gisteren op de Tarot Online Oefen Groep gebeuren. En dat klopt wel. Wat ik niet had verwacht, is dat ik ook weer zin heb om dingen te doen en plannetjes te maken.

Voor de duidelijkheid moet ik wel zeggen dat het me heeft veranderd. Alle dingen waar ik tegenaan hikte, zogezegd (waarover ik twijfelde), heeft het hartinfarct mij wel een duwtje in de juiste richting gegeven. Lees verder

Zo daar ben ik dan – update –
Kun je de 4 poezels vinden?

Het gaat goed, behalve het slapen dat blijft een dingetje, vooral als er wat staat te gebeuren, dan gaat mijn hoofd volle kracht vooruit, zoals vandaag krijgen we visite. Moet er dan een koekje gehaald worden? Of blijven ze eten en waar moet ik dan rekening mee houden. En dat vloeit over in dingen zoals van de kamer moet ik stofzuigen naar de palletkachel moet ook gezogen worden en er moet aansluitend natuurlijk houtpallets gehaald worden want die zijn bijna op. Wanneer en hoe dan, en die gedachten vliegen door mijn hoofd met alle onzin die ik associeer. Elk zijweggetje word dan in mijn hoofd bewandelt en dan gaat het weer terug naar het begin en ben ik geen stap verder gekomen. Maar ondertussen wel wakker. Lees verder

Soms ben ik gewoon tijd kwijt

Gisteren ging het goed, maar langer dan een uur visite is nog wel een dingetje.

Vandaag wil ik graag bezig met het huishouden: bed verschonen, was vouwen, was draaien, stofzuigen, enzovoort.

Maar op de een of andere manier kom ik er niet aan toe. Ik word afgeleid door van alles en nog wat.

Met de vuilniszak erbij gaat alles door mijn handen. Zo vermoeiend. Dus dan denk ik: laat maar, hup, ongezien in de vuilniszak. Maar nee, toch niet — weer even eruit, toch even door mijn handen. Ondertussen tikt de tijd door, moet ik nog zoveel doen en wil ik ook nog aan de site werken… zucht.

Maar goed, ik ga er maar doorheen en zie wel waar ik uitkom. In ieder geval is het, zonder dat ik iets doe, al allemaal erg vermoeiend.

Lieve groet, Eddie.

PS Zo grappig ik laat mijn tekst doordat ik dyslexie heb door ChatGPT mijn teksten controleren, maar inplaats dat hij ging controleren gaf hij antwoord, wel weer heel lief en apart.

Zie zijn antwoord: Lees verder

Vraag aan ChatGPT – Continu relativeren is vermoeiend – is er een andere manier ?

ChatGPT: Dat is een heel begrijpelijke vraag. Continu relativeren – alles kleiner maken, jezelf corrigeren, perspectief zoeken – kost veel mentale energie. Het is alsof je steeds je eigen gevoelens aan het bijsturen bent. Op een gegeven moment raak je daar gewoon moe van 😔
Lees verder

Het gaat beter – maar wat nu – andere manier om te scannen

Ben moe, wel eindelijk normaal geslapen. De MRI Scan gebeuren begint te slijten oftewel te vervagen.

Zo vermoeiend als dat nog een tijd in je hoofd afspeelt (ADD) en zich blijft herhalen.

Ik ben zelf wel benieuwd wat de vervolg stappen worden, gaan we het anders doen, maar met dezelfde resultaten of is er een mogelijkheid om het in Heerenveen te doen?

Want daar is de MRI open, dan lig je er en dan ga je met de voeten er eerst in en pas op het laatst je hoofd, maar dat is maar even.

We gaan het merken, lieve groet.

Update Eddie – Moe en

Warrige nacht achter de rug. Heb ik nu geslapen of niet? Het voelt alsof ik elk uur het bed uit moest.

Het is nu drie weken geleden dat het hartinfarct me is overkomen. Ik ben nog lang niet de oude.

Het gaat goed, maar ik heb zoveel vragen, en krijg daar maar minimale antwoorden op.

Naar de revalidatieverpleegkundige geweest. Tjonge, tjonge … tref ik weer iemand die alles wel weet, recht uit het boekje. Lees verder