Tag: mijn
Het kon niet meer. Ze had moeite met ademen en at niet meer. Je merkt dat een vis niet eet als er geen poepjes meer zijn.
We hebben haar nog behandeld met medicijnen voor een maand, maar met minimale verbetering.
Ik had al maanden geleden kruidnagelolie gekocht voor dit doel. Zie ook:
https://www.aquariumfans.nl/vissen-pijnloos-doden/
Net gedaan. Het was heel spannend om te doen, ik zit nog te trillen, maar ze is er nu niet meer. Lees verder
🔮 Huidige situatie – Waar sta je nu?
⏳ Wat blokkeert jouw tijdsbeheer?
🌱 Wat helpt je om beter met je tijd om te gaan?
🔥 Jouw kracht hierin
🌟 Concreet advies vanuit de kaarten
Behandel elke vraag als een nieuwe legging met zoveel kaarten als je wilt.
Antwoord opschrijven en dan eindconclusie.
Voor beeld van/voor mij:
Lees verder
Niet mijn taal, maar kan het toch volgen, en lachen natuurlijk, heerlijk.

Ik wilde een stukje schrijven over mijn neef Karel Spitsbaard, die even geleden een boek heeft geschreven “Oma’s die katten eten”. Zie ook https://www.papendrecht.net
Maar ik moet er nog even doorheen bladeren, want ik ben de helft alweer vergeten, door het gedeelte fictie. Ik wil het ook juist hebben. En ik wilde het gebruiken als start voor mijn verhalen van vroeger. Beginnetje: Mijn liefste oma, zat ook in het spectrum, die dit natuurlijk door gegeven heeft aan haar 4 kinderen, Jan, Theo, Thea en Riek. Allemaal hele sterke persoonlijkheden die zo hard botste met elkaar, dat wil je niet weten. Met eigen meningen, theorettes en alle ellende wat daar vanuit kwam. Want toegeven was geen optie voor hun. Oké, maar dit even terzijde, dus dat ga ik even doen, door het boek bladeren en dan ga ik er laten verder over schrijven, voordat je het weet heb ik al heel veel, en teveel opgeschreven.
Maar ik ga de was uit de droger halen en er een nieuwe instoppen en dan naar bed.
Mijn Stemming van de Afgelopen week!
Grotere versie? Klik hier! (pop-up)

Ga zo lekker badderen en daarna hebben we de online meeting voor tarot. Daar heb ik wel weer zin in. Verder gaat het goed; elke dag sterk ik aan en past mijn lichaam zich steeds beter aan de nieuwe situatie (stent). Alleen het tegen je grenzen aanlopen blijft wat lastig. Dan zit je in een flow — even dit en even dat — en ineens sta je als een oud paard te hijgen en naar lucht te happen. Dan wil ik weer te veel in te korte tijd. Maar we gaan de goede richting in.
Lieve groet.