Het kon niet meer. Ze had moeite met ademen en at niet meer. Je merkt dat een vis niet eet als er geen poepjes meer zijn.
We hebben haar nog behandeld met medicijnen voor een maand, maar met minimale verbetering.
Ik had al maanden geleden kruidnagelolie gekocht voor dit doel. Zie ook:
https://www.aquariumfans.nl/vissen-pijnloos-doden/
Net gedaan. Het was heel spannend om te doen, ik zit nog te trillen, maar ze is er nu niet meer. Lees verder
Zoals je wel door hebt aan de titel gaat het goed. Ik krijg weer praatjes, hoorde ik gisteren op de Tarot Online Oefen Groep gebeuren. En dat klopt wel. Wat ik niet had verwacht, is dat ik ook weer zin heb om dingen te doen en plannetjes te maken.
Voor de duidelijkheid moet ik wel zeggen dat het me heeft veranderd. Alle dingen waar ik tegenaan hikte, zogezegd (waarover ik twijfelde), heeft het hartinfarct mij wel een duwtje in de juiste richting gegeven. Lees verder
Eens een keertje gekocht bij de goedkoopste supermarkt waar ik de naam niet meer van weet. En nu zo handig om te gebruiken, in 1 keer 14 dagen de pillen uit spreiden en klaar voor 2 weken.
Autistisch verantwoord, niet meer denken gewoon klepje open in de handpalm strooien en zo de mond in, slok koffie en klaar. Hoe makkelijk kun je het jezelf maken. Lees verder
Want… We hebben bonbons! Al houdt Isa daar niet zo van (komt ze nu mee). De Winter Vol Liefde-reünie was smaakvoller: er werd getrouwd, gelogen en gebroed op een baby. Het tripje naar Cura heeft Isa een nieuwe potentiële hobby bezorgd en Marc-Marie kreeg te maken met een gevalletje grensoverschrijdend gedrag. Je mag tegenwoordig ook niks meer.
Soms lijkt het leven vooral te bestaan uit keuzes. Grote keuzes, zoals waar je wilt wonen of welk werk je wilt doen. Maar ook kleine, bijna onzichtbare keuzes: blijf ik nog even liggen of sta ik op, zeg ik wat ik denk of houd ik het voor mezelf, kies ik voor zekerheid of voor iets nieuws.
Wat ik steeds meer begin te merken, is dat keuzes zelden perfect zijn. We wachten vaak tot we zeker weten dat we de juiste nemen, maar die zekerheid komt bijna nooit. Uiteindelijk kiezen we met de kennis, gevoelens en moed die we op dat moment hebben. En dat is eigenlijk al genoeg.
Elke keuze opent een deur, maar sluit er ook een paar. Dat kan soms spannend voelen, maar het maakt het leven ook interessant. Want juist door te kiezen, ontdekken we wie we zijn en wat voor ons belangrijk is.
Misschien gaat het dus niet zozeer om altijd de juiste keuze maken, maar om durven kiezen. En daarna het pad dat je gekozen hebt met aandacht en nieuwsgierigheid bewandelen.
Het gaat goed, behalve het slapen dat blijft een dingetje, vooral als er wat staat te gebeuren, dan gaat mijn hoofd volle kracht vooruit, zoals vandaag krijgen we visite. Moet er dan een koekje gehaald worden? Of blijven ze eten en waar moet ik dan rekening mee houden. En dat vloeit over in dingen zoals van de kamer moet ik stofzuigen naar de palletkachel moet ook gezogen worden en er moet aansluitend natuurlijk houtpallets gehaald worden want die zijn bijna op. Wanneer en hoe dan, en die gedachten vliegen door mijn hoofd met alle onzin die ik associeer. Elk zijweggetje word dan in mijn hoofd bewandelt en dan gaat het weer terug naar het begin en ben ik geen stap verder gekomen. Maar ondertussen wel wakker. Lees verder
We gaan massaal naar de sportschool om onze spieren te trainen. Maar dat blijkt niet genoeg: we moeten ook onze kaakspieren trainen voor een strakke kaaklijn. Tenminste, dat is wat sociale media je doen geloven. Kun je jezelf echt een strakkere kaaklijn kauwen? Of is het schadelijker dan het lijkt? Radar spreekt tandarts-gnatholoog Frank Lobbezoo van het Academisch Centrum Tandheelkunde Amsterdam (ACTA). Lees meer … (pop-up)
Ik vind dit persoonlijk heel interessant, zo’n totaal andere en eigen wereld. Ik heb in het verleden een christelijk gezin mogen meemaken die de stap maakte van het christendom naar het Joodse Orthodoxe vond het heel dapper dat ze dat deden en vooral zwaar.
Grotere versie? Klik hier! (pop-up)
Voor meer info over dit filmpje klik op → Lees verder