Nog één CT-scan en vervolgens begin juni een afspraak met de cardioloog. Hopelijk kunnen we het hele ‘hartgebeuren’ dan afsluiten, want na vijf à zes maanden ben ik er wel klaar mee. Tenzij er toch nog iets moet gebeuren, zoals dotteren of iets anders, maar zelf denk ik van niet. En mocht het wel zo zijn, dan is dat ook prima en kan ik het daarna afsluiten.
Verder gaat het goed. Ik moet hier en daar mijn weg weer een beetje vinden en vooral doen waar ik plezier uit haal. Zoals rare foto’s van mezelf maken met AI — helemaal geweldig. Lees verder

Ook weer zo stom. Zo kan ik niet slapen en zo kan ik niet wakker worden… en nu kan ik dus weer niet slapen, maar blijf in mijn remslaap hangen.

Yeaah, besloten om, maar na nachten niet geslapen te hebben, om weer
Balen wel. Het is 5.30 uur en had last van onrustige benen—ken je dat? Zo’n irritante jeuk en spanning waardoor je alleen maar ligt te draaien en te schoppen van frustratie. Uiteindelijk ben ik maar opgestaan.
Het gaat elke dag een beetje beter, met af en toe een terugval. Die terugval zit hem vooral in erg moe zijn door weinig slaap, waardoor ik gevoeliger ben voor situaties en omstandigheden. Autisme helpt dan ook niet echt, omdat overprikkeling dan snel optreedt. Zolang ik het rustig houd en me nergens druk om maak, gaat het uitstekend.
Ook goeiemorgen, de was draait… o nee, die moet ik nog aanzetten 😅 Was weer afgeleid. Maar goed, de droger draait wel. Ik probeer van alles weer op te pakken.
Het gaat goed. Ik ben ontspannen en met hulp van een pammetje slaap ik wat regelmatiger — oftewel: ik slaap überhaupt.
Gesprek gehad met de cardioloog, wat fijn was. Het heeft veel lucht gegeven over de situatie.