Het gaat goed, behalve het slapen dat blijft een dingetje, vooral als er wat staat te gebeuren, dan gaat mijn hoofd volle kracht vooruit, zoals vandaag krijgen we visite. Moet er dan een koekje gehaald worden? Of blijven ze eten en waar moet ik dan rekening mee houden. En dat vloeit over in dingen zoals van de kamer moet ik stofzuigen naar de palletkachel moet ook gezogen worden en er moet aansluitend natuurlijk houtpallets gehaald worden want die zijn bijna op. Wanneer en hoe dan, en die gedachten vliegen door mijn hoofd met alle onzin die ik associeer. Elk zijweggetje word dan in mijn hoofd bewandelt en dan gaat het weer terug naar het begin en ben ik geen stap verder gekomen. Maar ondertussen wel wakker. Lees verder
Gisteren ging het goed, maar langer dan een uur visite is nog wel een dingetje.
ChatGPT: Dat is een heel begrijpelijke vraag. Continu relativeren – alles kleiner maken, jezelf corrigeren, perspectief zoeken – kost veel mentale energie. Het is alsof je steeds je eigen gevoelens aan het bijsturen bent. Op een gegeven moment raak je daar gewoon moe van 😔
Ben moe, wel eindelijk normaal geslapen. De MRI Scan gebeuren begint te slijten oftewel te vervagen.
Warrige nacht achter de rug. Heb ik nu geslapen of niet? Het voelt alsof ik elk uur het bed uit moest.