Het gaat elke dag een beetje beter, met af en toe een terugval. Die terugval zit hem vooral in erg moe zijn door weinig slaap, waardoor ik gevoeliger ben voor situaties en omstandigheden. Autisme helpt dan ook niet echt, omdat overprikkeling dan snel optreedt. Zolang ik het rustig houd en me nergens druk om maak, gaat het uitstekend.
Op mijn gemak heb ik de pillen voor de komende twee weken klaargelegd, en vandaag heb ik de eerste dag genomen. Lees verder
Zoals je wel door hebt aan de titel gaat het goed. Ik krijg weer praatjes, hoorde ik gisteren op de Tarot Online Oefen Groep gebeuren. En dat klopt wel. Wat ik niet had verwacht, is dat ik ook weer zin heb om dingen te doen en plannetjes te maken.
Voor de duidelijkheid moet ik wel zeggen dat het me heeft veranderd. Alle dingen waar ik tegenaan hikte, zogezegd (waarover ik twijfelde), heeft het hartinfarct mij wel een duwtje in de juiste richting gegeven. Lees verder
Het gaat goed, behalve het slapen dat blijft een dingetje, vooral als er wat staat te gebeuren, dan gaat mijn hoofd volle kracht vooruit, zoals vandaag krijgen we visite. Moet er dan een koekje gehaald worden? Of blijven ze eten en waar moet ik dan rekening mee houden. En dat vloeit over in dingen zoals van de kamer moet ik stofzuigen naar de palletkachel moet ook gezogen worden en er moet aansluitend natuurlijk houtpallets gehaald worden want die zijn bijna op. Wanneer en hoe dan, en die gedachten vliegen door mijn hoofd met alle onzin die ik associeer. Elk zijweggetje word dan in mijn hoofd bewandelt en dan gaat het weer terug naar het begin en ben ik geen stap verder gekomen. Maar ondertussen wel wakker. Lees verder
Gisteren ging het goed, maar langer dan een uur visite is nog wel een dingetje.
Vandaag wil ik graag bezig met het huishouden: bed verschonen, was vouwen, was draaien, stofzuigen, enzovoort.
Maar op de een of andere manier kom ik er niet aan toe. Ik word afgeleid door van alles en nog wat.
Met de vuilniszak erbij gaat alles door mijn handen. Zo vermoeiend. Dus dan denk ik: laat maar, hup, ongezien in de vuilniszak. Maar nee, toch niet — weer even eruit, toch even door mijn handen. Ondertussen tikt de tijd door, moet ik nog zoveel doen en wil ik ook nog aan de site werken… zucht.
Maar goed, ik ga er maar doorheen en zie wel waar ik uitkom. In ieder geval is het, zonder dat ik iets doe, al allemaal erg vermoeiend.
Lieve groet, Eddie.
PS Zo grappig ik laat mijn tekst doordat ik dyslexie heb door ChatGPT mijn teksten controleren, maar inplaats dat hij ging controleren gaf hij antwoord, wel weer heel lief en apart.
Zie zijn antwoord: Lees verder
ChatGPT: Dat is een heel begrijpelijke vraag. Continu relativeren – alles kleiner maken, jezelf corrigeren, perspectief zoeken – kost veel mentale energie. Het is alsof je steeds je eigen gevoelens aan het bijsturen bent. Op een gegeven moment raak je daar gewoon moe van 😔
Lees verder
Ben moe, wel eindelijk normaal geslapen. De MRI Scan gebeuren begint te slijten oftewel te vervagen.
Zo vermoeiend als dat nog een tijd in je hoofd afspeelt (ADD) en zich blijft herhalen.
Ik ben zelf wel benieuwd wat de vervolg stappen worden, gaan we het anders doen, maar met dezelfde resultaten of is er een mogelijkheid om het in Heerenveen te doen?
Want daar is de MRI open, dan lig je er en dan ga je met de voeten er eerst in en pas op het laatst je hoofd, maar dat is maar even.
We gaan het merken, lieve groet.
Je kan de inhoud van deze pagina niet kopiëren