Zoals het in het leven vaak gaat, kan het ineens heel anders lopen. De afgelopen dagen heb ik in een soort coma gelegen; ik was het zo zat dat ik niet kon slapen. Ik had nog een strip oxazepam liggen en dacht: doei, bekijk het maar. Na de eerste pil sliep ik al van 22:00 uur tot de volgende dag 15:00 uur, en zelfs daarna werd ik niet echt goed wakker. Heerlijk was dat. Eindelijk slapen — en dan écht slapen: dat het fijn donker wordt en je er even niet meer bij bent. Ach, wat had ik dat gemist, even ‘out of order’.
Geloof me: als je niet genoeg slaap krijgt, of sowieso een tekort hebt, gaan je hersenen niet goed werken. Dan krijg je overal last van. Mijn ADD ging weer opspelen, mijn energie was totaal verdwenen, ik had nergens zin in en weinig kon me nog interesseren. Ja, het was echt heftig. Maar na een paar dagen knock-out te zijn geweest, ben ik er weer redelijk bij en klaar om weer wat te ondernemen.
Het laatste nieuws over mijn gezondheid: ik krijg een tweede CT-scan, omdat er nog iets is dat ze graag willen onderzoeken. Daar ben ik eigenlijk wel blij mee.
Zo dus. Lieve groet.