Inkiepinkie en de verloren Tarotkaarten Deel 2

Inkepinkie voelde haar nog vóór hij haar zag. De lucht in het woud werd zwaarder, alsof het groen zijn adem inhield. De boze fee kwam dichterbij, haar stappen onregelmatig, haar adem hortend van woede. Inkepinkie zweefde laag bij de grond, de tarotkaarten stevig tegen zijn borst gedrukt. Ze pulseerden zacht, als een levend hart, en hij wist: dit moment deed ertoe.

Plotseling brak ze door het struikgewas heen. Haar ogen schoten vuur, haar vleugels trilden donker en scherp.
“Geef ze terug,” gromde ze, haar stem rauw als schors die breekt. “Dat zijn míjn kaarten.”
Lees verder

De Drie kijk – 3K – Leren Lezen van de Tarotkaarten – Verbindingen zoeken

Deze legging heb ik uitgevonden om jou beter te leren omgaan met de tarotkaarten en om je te laten zien hoe je de verbindingen tussen de kaarten kunt herkennen.

Dit is eenvoudig, omdat de posities simpel zijn. Met de juiste kaartposities kun je deze legging ook gebruiken wanneer je alleen de grote arcana, de kleine arcana of de hofkaarten neerlegt.

Oefening baart kunst: dus eerst normaal, en daarna de kunstjes. (Volgens mij lijd ik aan een denktourrit.)

Inkiepinkie en de verloren Tarotkaarten

Er was eens, diep verscholen in een golvend woud waar het groen in duizend tinten met elkaar fluisterde, een klein maar bijzonder wezen dat InkiePinkie heette. InkiePinkie was een vliegend sprookjesfiguur, niet groter dan een dennenappel, met doorschijnende vleugels die glansden alsof ze van ochtenddauw waren gemaakt. Wanneer hij door het bos zweefde, leek het alsof de lucht zelf even moest glimlachen.

Op een zachte middag, toen het zonlicht als gouden linten tussen de bladeren viel, vloog InkiePinkie laag over de bosgrond. Hij hield ervan om dicht bij het mos te blijven, want daar hoorde hij de verhalen van de aarde. Plotseling zag hij iets ongewoons tussen het groen: rechthoekige vormen, half bedekt door varens en klimop, alsof het bos ze voorzichtig had willen verbergen. Lees verder