Nu op dit moment staat alles even stil, ik ga niet achteruit maar ook niet vooruit, helemaal goed. Ik probeer wel dingen op te pakken, en merk ik dat het moeite kost. Ben nog steeds in de verwerking, vooral omdat ik denk, het is opgelost, maar dat is het dus niet. Het weer op eigen benen staan, zeg maar, begint pas. Het is ook vermoeiend om steeds tegen grenzen aan te lopen, vooral het moeilijk ademen vind ik irritant. Lees verder
En daar ben ik weer. Het gaat goed… o nee, dat moet ik eigenlijk niet zeggen. De laatste keer dat ik dit zei, kreeg ik een hartinfarct en lag ik drie dagen op de hartbewaking.
En weet je, voor iemand met autisme overkomt je alles en kun je nergens op reageren. Geen vraag kan ik beantwoorden, want: “het is zoals het is.” Lees verder
De strijd is dat ik voor mijzelf wil bloggen, maar elke keer wordt het langzamerhand een nieuws en youtube site.
En dat wil ik niet, dus vanaf nu geen nieuws meer, misschien hier en daar een linkje en dat geldt ook voor YouTubefilmpjes.
Dit is bewust een autistische beslissing, ik kon niet beslissen hoe en wat, dus dan maar (rad van fortuin) touwtjes in eigen handen nemen en alles verwijderen.
Door de hart-infarct moet ik een ander leven gaan lijden leiden, een leven vol aanpassingen.
Maar goed een mooie start om op nieuw te beginnen. Zie ook: Eddies Hart-Infart
Je kan de inhoud van deze pagina niet kopiëren