Chat GPT: Klopt. Een mening is geen waarheid — zeker niet als die op niets is gebaseerd.
Een mening kan waarde hebben, maar pas na feiten, context en eerlijk denken.
Zonder dat is het gewoon ruis.
Mooi samengevat eigenlijk:
Wat verzonnen is, kan hooguit overtuigen, maar nooit bewijzen.
Of nog scherper: een mening zonder feiten zegt vaak meer over de spreker dan over de werkelijkheid.
Ik wilde een stukje schrijven over mijn neef Karel Spitsbaard, die even geleden een boek heeft geschreven “Oma’s die katten eten”. Zie ook https://www.papendrecht.net
Maar ik moet er nog even doorheen bladeren, want ik ben de helft alweer vergeten, door het gedeelte fictie. Ik wil het ook juist hebben. En ik wilde het gebruiken als start voor mijn verhalen van vroeger. Beginnetje: Mijn liefste oma, zat ook in het spectrum, die dit natuurlijk door gegeven heeft aan haar 4 kinderen, Jan, Theo, Thea en Riek. Allemaal hele sterke persoonlijkheden die zo hard botste met elkaar, dat wil je niet weten. Met eigen meningen, theorettes en alle ellende wat daar vanuit kwam. Want toegeven was geen optie voor hun. Oké, maar dit even terzijde, dus dat ga ik even doen, door het boek bladeren en dan ga ik er laten verder over schrijven, voordat je het weet heb ik al heel veel, en teveel opgeschreven.
Maar ik ga de was uit de droger halen en er een nieuwe instoppen en dan naar bed.
Het gaat goed. Het gaat me nog wel te langzaam; ik wil graag dingen die nog niet kunnen. Maar voor de rest ben ik heerlijk relaxed. Dat komt ook door de medicijnen die ik nu slik: een pilletje om mijn hart rustig te laten kloppen, bloeddrukverlagers, bloedverdunners, maagbeschermers, cholesterolverlagers, en zo meer. Ik kan me zelf niet eens druk maken; alles wordt geregeld door de medicijnen. Erg fijn. (lol)
Dus ik ben blij met mijn site, waar ik alles op kan doen wat ik wil. Autisme blijft natuurlijk een heet hangijzer, omdat dit invloed blijft houden op mijn doen en laten.
Nu moe, ik ga naar bed, lieve groet.
Deze legging heb ik uitgevonden om jou beter te leren omgaan met de tarotkaarten en om je te laten zien hoe je de verbindingen tussen de kaarten kunt herkennen.
Dit is eenvoudig, omdat de posities simpel zijn. Met de juiste kaartposities kun je deze legging ook gebruiken wanneer je alleen de grote arcana, de kleine arcana of de hofkaarten neerlegt.
Oefening baart kunst: dus eerst normaal, en daarna de kunstjes. (Volgens mij lijd ik aan een denktourrit.)
Er was eens, diep verscholen in een golvend woud waar het groen in duizend tinten met elkaar fluisterde, een klein maar bijzonder wezen dat InkiePinkie heette. InkiePinkie was een vliegend sprookjesfiguur, niet groter dan een dennenappel, met doorschijnende vleugels die glansden alsof ze van ochtenddauw waren gemaakt. Wanneer hij door het bos zweefde, leek het alsof de lucht zelf even moest glimlachen.
Op een zachte middag, toen het zonlicht als gouden linten tussen de bladeren viel, vloog InkiePinkie laag over de bosgrond. Hij hield ervan om dicht bij het mos te blijven, want daar hoorde hij de verhalen van de aarde. Plotseling zag hij iets ongewoons tussen het groen: rechthoekige vormen, half bedekt door varens en klimop, alsof het bos ze voorzichtig had willen verbergen. Lees verder
Mijn Stemming van de Afgelopen week!
Grotere versie? Klik hier! (pop-up)
Ga zo lekker badderen en daarna hebben we de online meeting voor tarot. Daar heb ik wel weer zin in. Verder gaat het goed; elke dag sterk ik aan en past mijn lichaam zich steeds beter aan de nieuwe situatie (stent). Alleen het tegen je grenzen aanlopen blijft wat lastig. Dan zit je in een flow — even dit en even dat — en ineens sta je als een oud paard te hijgen en naar lucht te happen. Dan wil ik weer te veel in te korte tijd. Maar we gaan de goede richting in.
Lieve groet.
Gisteren middag was het druk voor mij doen, visite die met mooie bloemen kwamen, was ook erg moe aan het einde van de middag.
Net wakker maar wel met de juiste brillen, links de gewone ‘ik kan kijken in de verte’ bril en de rechter is ‘de leesbril’.
Gelijk maar even doen, dacht ik, voordat ik het vergeet.
Mijn nieuwe brillen gisteren opgehaald en het leuke is dat ik niet meer weet wat de leesbril is en welke de gewone, ze lijken op elkaar, op de foto’s dan, in het echt weet ik het wel.
|
|
|
Het zal ook zo kunnen dat allebei de foto’s 1 en dezelfde bril zijn. (lol) Hahaha, errug!
En het is 1 en dezelfde bril! DUH! Morgen weer een kans!
Nu op dit moment staat alles even stil, ik ga niet achteruit maar ook niet vooruit, helemaal goed. Ik probeer wel dingen op te pakken, en merk ik dat het moeite kost. Ben nog steeds in de verwerking, vooral omdat ik denk, het is opgelost, maar dat is het dus niet. Het weer op eigen benen staan, zeg maar, begint pas. Het is ook vermoeiend om steeds tegen grenzen aan te lopen, vooral het moeilijk ademen vind ik irritant. Lees verder
En daar ben ik weer. Het gaat goed… o nee, dat moet ik eigenlijk niet zeggen. De laatste keer dat ik dit zei, kreeg ik een hartinfarct en lag ik drie dagen op de hartbewaking.
En weet je, voor iemand met autisme overkomt je alles en kun je nergens op reageren. Geen vraag kan ik beantwoorden, want: “het is zoals het is.” Lees verder
De strijd is dat ik voor mijzelf wil bloggen, maar elke keer wordt het langzamerhand een nieuws en youtube site.
En dat wil ik niet, dus vanaf nu geen nieuws meer, misschien hier en daar een linkje en dat geldt ook voor YouTubefilmpjes.
Dit is bewust een autistische beslissing, ik kon niet beslissen hoe en wat, dus dan maar (rad van fortuin) touwtjes in eigen handen nemen en alles verwijderen.
Door de hart-infarct moet ik een ander leven gaan lijden leiden, een leven vol aanpassingen.
Maar goed een mooie start om op nieuw te beginnen. Zie ook: Eddies Hart-Infart
Je kan de inhoud van deze pagina niet kopiëren
