Kelly Boesch – Ik wilde een dansvideo proberen en proberen de beweging bij de muziek te laten passen. Ik denk dat deze goed werkte. Veel editen. Ik heb dit nummer gemaakt met @sunomusic en ben geobsedeerd. Ik heb de tekst laten vertalen naar het Portugees. Beelden gemaakt met #Midjourney en geanimeerd met @hailuoai_official #Minimax
Categorie: Eddie
Het kon niet meer. Ze had moeite met ademen en at niet meer. Je merkt dat een vis niet eet als er geen poepjes meer zijn.
We hebben haar nog behandeld met medicijnen voor een maand, maar met minimale verbetering.
Ik had al maanden geleden kruidnagelolie gekocht voor dit doel. Zie ook:
https://www.aquariumfans.nl/vissen-pijnloos-doden/
Net gedaan. Het was heel spannend om te doen, ik zit nog te trillen, maar ze is er nu niet meer. Lees verder
Zoals je wel door hebt aan de titel gaat het goed. Ik krijg weer praatjes, hoorde ik gisteren op de Tarot Online Oefen Groep gebeuren. En dat klopt wel. Wat ik niet had verwacht, is dat ik ook weer zin heb om dingen te doen en plannetjes te maken.
Voor de duidelijkheid moet ik wel zeggen dat het me heeft veranderd. Alle dingen waar ik tegenaan hikte, zogezegd (waarover ik twijfelde), heeft het hartinfarct mij wel een duwtje in de juiste richting gegeven. Lees verder
Eens een keertje gekocht bij de goedkoopste supermarkt waar ik de naam niet meer van weet. En nu zo handig om te gebruiken, in 1 keer 14 dagen de pillen uit spreiden en klaar voor 2 weken.
Autistisch verantwoord, niet meer denken gewoon klepje open in de handpalm strooien en zo de mond in, slok koffie en klaar. Hoe makkelijk kun je het jezelf maken. Lees verder
Soms lijkt het leven vooral te bestaan uit keuzes. Grote keuzes, zoals waar je wilt wonen of welk werk je wilt doen. Maar ook kleine, bijna onzichtbare keuzes: blijf ik nog even liggen of sta ik op, zeg ik wat ik denk of houd ik het voor mezelf, kies ik voor zekerheid of voor iets nieuws.
Wat ik steeds meer begin te merken, is dat keuzes zelden perfect zijn. We wachten vaak tot we zeker weten dat we de juiste nemen, maar die zekerheid komt bijna nooit. Uiteindelijk kiezen we met de kennis, gevoelens en moed die we op dat moment hebben. En dat is eigenlijk al genoeg.
Elke keuze opent een deur, maar sluit er ook een paar. Dat kan soms spannend voelen, maar het maakt het leven ook interessant. Want juist door te kiezen, ontdekken we wie we zijn en wat voor ons belangrijk is.
Misschien gaat het dus niet zozeer om altijd de juiste keuze maken, maar om durven kiezen. En daarna het pad dat je gekozen hebt met aandacht en nieuwsgierigheid bewandelen.

Het gaat goed, behalve het slapen dat blijft een dingetje, vooral als er wat staat te gebeuren, dan gaat mijn hoofd volle kracht vooruit, zoals vandaag krijgen we visite. Moet er dan een koekje gehaald worden? Of blijven ze eten en waar moet ik dan rekening mee houden. En dat vloeit over in dingen zoals van de kamer moet ik stofzuigen naar de palletkachel moet ook gezogen worden en er moet aansluitend natuurlijk houtpallets gehaald worden want die zijn bijna op. Wanneer en hoe dan, en die gedachten vliegen door mijn hoofd met alle onzin die ik associeer. Elk zijweggetje word dan in mijn hoofd bewandelt en dan gaat het weer terug naar het begin en ben ik geen stap verder gekomen. Maar ondertussen wel wakker. Lees verder
We gaan massaal naar de sportschool om onze spieren te trainen. Maar dat blijkt niet genoeg: we moeten ook onze kaakspieren trainen voor een strakke kaaklijn. Tenminste, dat is wat sociale media je doen geloven. Kun je jezelf echt een strakkere kaaklijn kauwen? Of is het schadelijker dan het lijkt? Radar spreekt tandarts-gnatholoog Frank Lobbezoo van het Academisch Centrum Tandheelkunde Amsterdam (ACTA). Lees meer … (pop-up)
Oven op 230 graden voor de pizza. PING, de oven is warm genoeg.
Ik doe de deur open om de pizza erin te schuiven en stoot tegen iets.
Lees verder
Gisteren ging het goed, maar langer dan een uur visite is nog wel een dingetje.
Vandaag wil ik graag bezig met het huishouden: bed verschonen, was vouwen, was draaien, stofzuigen, enzovoort.
Maar op de een of andere manier kom ik er niet aan toe. Ik word afgeleid door van alles en nog wat.
Met de vuilniszak erbij gaat alles door mijn handen. Zo vermoeiend. Dus dan denk ik: laat maar, hup, ongezien in de vuilniszak. Maar nee, toch niet — weer even eruit, toch even door mijn handen. Ondertussen tikt de tijd door, moet ik nog zoveel doen en wil ik ook nog aan de site werken… zucht.
Maar goed, ik ga er maar doorheen en zie wel waar ik uitkom. In ieder geval is het, zonder dat ik iets doe, al allemaal erg vermoeiend.
Lieve groet, Eddie.
PS Zo grappig ik laat mijn tekst doordat ik dyslexie heb door ChatGPT mijn teksten controleren, maar inplaats dat hij ging controleren gaf hij antwoord, wel weer heel lief en apart.
Zie zijn antwoord: Lees verder
Snel mijn pillen innemen, insuline inspuiten, stofzuigen en dweilen. Ik zweet nu heel erg.
Maar goed, we gaan zien hoe het gaat. Als het te veel is, stuur ik ze gewoon weg. Ik laat het je weten.
Lieve groet.
Het gaat goed. Ik ben ontspannen en met hulp van een pammetje slaap ik wat regelmatiger — oftewel: ik slaap überhaupt.
Ik begin ook wat meer energie te krijgen en weer zin in dingen te doen.
Maar we zijn voorzichtig, stap voor stap, en dan komen we er wel.
Zo dus. Lieve groet.
Gesprek gehad met de cardioloog, wat fijn was. Het heeft veel lucht gegeven over de situatie.
De mislukte MRI-scan is geen gemis. Over twee maanden krijg ik een echo en daarna weer een gesprek met de cardioloog.
Er zijn gewoon heel veel dingen die je niet weet, waardoor je dingen gaat invullen. Je kent dat wel: je hoort iets en je hoofd gaat ermee op de loop.
Ik zat eigenlijk alweer te wachten op een tweede hartinfarct, maar dat is niet nodig. Door de medicatie is die kans klein. Een kans is er altijd, maar hij is klein.
De cardioloog heeft ook netjes met pen en papier alles uitgelegd, hoe het allemaal werkt. Daarna was ik erg opgelucht.
Ook is het verrassend hoe mogelijkheden ineens feiten worden, maar daar ga ik nog wel een stukje over schrijven.
Zo dus, lieve groet.


