Nu op dit moment staat alles even stil, ik ga niet achteruit maar ook niet vooruit, helemaal goed. Ik probeer wel dingen op te pakken, en merk ik dat het moeite kost. Ben nog steeds in de verwerking, vooral omdat ik denk, het is opgelost, maar dat is het dus niet. Het weer op eigen benen staan, zeg maar, begint pas. Het is ook vermoeiend om steeds tegen grenzen aan te lopen, vooral het moeilijk ademen vind ik irritant. Lees verder →