Zoals het in het leven vaak gaat, kan het ineens heel anders lopen. De afgelopen dagen heb ik in een soort coma gelegen; ik was het zo zat dat ik niet kon slapen. Ik had nog een strip oxazepam liggen en dacht: doei, bekijk het maar. Na de eerste pil sliep ik al van 22:00 uur tot de volgende dag 15:00 uur, en zelfs daarna werd ik niet echt goed wakker. Heerlijk was dat. Eindelijk slapen — en dan écht slapen: dat het fijn donker wordt en je er even niet meer bij bent. Ach, wat had ik dat gemist, even ‘out of order’. Lees verder →