Je bent net thuisgekomen. De deur slaat achter je dicht. En je hele lichaam ademt uit alsof het urenlang zijn adem heeft ingehouden. Niemand heeft je pijn gedaan. Niemand is gemeen tegen je geweest. Je was gewoon tussen mensen. En nu heb je het gevoel dat je iets hebt overleefd. Als dat je bekend voorkomt, ben je niet gebroken. Je bent niet depressief. En je bent zeker niet asociaal. Maar er speelt zich wel iets af in je hersenen dat de meeste mensen nooit zullen begrijpen. Want mensen die er oprecht de voorkeur aan geven om alleen te zijn, hebben een specifieke reeks psychologische eigenschappen die de wetenschap nu pas serieus begint te nemen. En sommige daarvan zullen je alles wat je over jezelf dacht, doen heroverwegen.

Grotere versie? Klik hier! (pop-up)