Tag: eddie
Yeaah, besloten om, maar na nachten niet geslapen te hebben, om weer Oxazepam te gaan slikken, en tadaaaa, meteen 3 of 4 dagen in bed gelegen en vandaag weer voor het eerst sinds tijden een normale dag. Betekende dat ik om 13:00 gewoon zonder vermoeidheid achter de pc zit en er ook zin in heb om bezig te zijn en dingen weer op te pakken, blij.
Waar ik wel weer bijna ingetrapt ben is dat ik weer een Nieuws en YouTube site aan het worden was en dat wilde ik niet. Zo erg als je zo vastzit aan gewoontes, maar gelukkig heb ik nog heldere momenten. Ik hoef niet te bloggen als er niets is om te bloggen, maar op een of andere manier verplicht ik mijzelf om elke dag te bloggen.
Dus we gaan gewoon weer verder, dadelijk wat opruimen in mijn werkkamer, en dan lekker naar bed, langzaam alles opbouwen, maar dan wel met Oxazepam.
Lekker alles bij mijzelf houden, lieve groet.
Anne van de Beek is autistisch en paste zich lange tijd aan aan haar omgeving. “Ik observeerde het gedrag van het populairste meisje uit de klas en probeerde het te imiteren.” Maar al dat camoufleren eist zijn tol.
‘Ik wil je graag een plantje geven als afscheidscadeau’, zei mijn woonbegeleider. ‘Nee bedankt, ik hou niet van planten’, antwoordde ik, en ging verder waar ik mee bezig was. Ik vond het netjes opgelost van mezelf: ik had nog bedankt gezegd en nu zou dat plantje vast een betere toekomst tegemoet gaan dan wanneer het bij mij thuis zou verpieteren.
Lees verder
Balen wel. Het is 5.30 uur en had last van onrustige benen—ken je dat? Zo’n irritante jeuk en spanning waardoor je alleen maar ligt te draaien en te schoppen van frustratie. Uiteindelijk ben ik maar opgestaan.
Dus hier zit ik dan, achter de pc. Toch maar een logje maken—of hoe dat tegenwoordig ook heet.
Lees verder
Hij is ‘echt de shit in gegaan’. Robin de Vries, 33, vertelde deze week aan Rijnmond hoe hij in rap tempo dakloos werd. Hij leeft nu sinds een week op straat. De vraag die onder de video veelal gesteld wordt: ‘Hoe kunnen we zo iemand helpen?’
Robin in de video van Rijnmond: ‘Ik had eerder hulp kunnen zoeken’
Het begon, zo zegt Robin zelf, met ‘financiële malaise’, waardoor de 33-jarige Rotterdammer in de ziektewet belandde. Hij had ‘een beetje huurachterstand’, die steeds groter en groter werd, en toen: uit huis gezet, geen dak meer boven zijn hoofd.
Sinds een week leeft hij op straat, hij sliep bij de daklozenopvang, niet te doen, ervoer hij: Robin kampt met autisme. “Ik hou niet van veel mensen om me heen”, zegt hij er zelf over. “Op een gegeven moment is mijn sociale batterij leeg.” Lees meer … (pop-up)
Ergens in Groningen zit een meisje dat het gevoel heeft dat iedereen om haar heen een handleiding voor het leven heeft gekregen, behalve zij. Ze kijkt af bij anderen, past zich aan, compenseert en verbergt de uitputting die dat kost. Tot haar lichaam het opgeeft, school niet meer lukt en het werk stilstaat. Na een zorgsysteem dat haar niet ziet, misdiagnoses en behandelingen die averechts werken, valt eindelijk het woord: autisme. Lees meer … (pop-up)
Het is bij mij elke week autismeweek. Omdat ik zelf autisme heb. Ik ben vreemd voor de wereld en de wereld is vreemd voor mij. Iets wat continu aanwezig is en altijd een rol zal blijven spelen in mijn leven. Mijn hele leven heb ik gehoord dat ik vreemd was. “Vreemde jongen ben je”, werd er dan gezegd. Maar ik kreeg nooit antwoord op de vraag: waarin of waarom ben ik dan vreemd? Lees verder
Dan wil ik van alles doen, maar dat gaat nog niet. Het duurt wel een half jaar tot een jaar voordat je weer de oude bent. Mentaal is het ook een proces. Nooit geweten en nooit kunnen bedenken dat het je mentaal zoveel doet. Want het idee en de gedachten om er ineens niet meer te zijn, is een rare gewaarwording.
Lees verder
Patrick Cowley – CD 12 By 12 heb ik nu op mijn oren. De 12-inches, en dan ook nog aan elkaar geplakt, dus het loopt lekker door. Vroeger, toen ik volop aan het dj’en was en zelfs werkte voor een mobiele disco die je kon inhuren (met mij erbij natuurlijk), was hij (Patrick Cowley) een best belangrijke influencer, zoals dat tegenwoordig heet. Zijn muziek bepaalde voor mij veel achter de draaitafels. Ik combineerde hem vaak met Yazoo – Don’t Go en Situation.
Als ik een leuke foto vind, van toen, dan deel ik die wel. Ik kom er nu ook achter dat ik vroeger veel meer foto’s had moeten maken, maar ja… Binnenkort maar eens in de dozen duiken. Lees verder
Het gaat elke dag een beetje beter, met af en toe een terugval. Die terugval zit hem vooral in erg moe zijn door weinig slaap, waardoor ik gevoeliger ben voor situaties en omstandigheden. Autisme helpt dan ook niet echt, omdat overprikkeling dan snel optreedt. Zolang ik het rustig houd en me nergens druk om maak, gaat het uitstekend.
Op mijn gemak heb ik de pillen voor de komende twee weken klaargelegd, en vandaag heb ik de eerste dag genomen. Lees verder
Op dit nummer liep ik mijn eerste catwalk, vergeet ik nooit meer, wat was dat spannend.
Tnx Jimmy Law.
Two Of Us – Blue Night Shadow (Formel Eins 1985)
Het klokje van haar polshorloge heb ik nog steeds; helaas is het bandje door de jaren heen vergaan. En alles op de foto fascineert me weer: de petroleumkachel die ’s winters op mijn kamer stond. Die schoentjes van ons allebei, vooral die van mijn moeder met dat hele kleine hakje, en dan de broek met bloemen—geweldig. Waar we op zitten weet ik ook nog: een soort plastic stoel met een zitkussen, waar mijn moeder van alles onder en tussen stopte. Leesbladen, zelfs kleingeld, en ook andere soorten rommel die uit je zak kunnen vallen. Lees verder