Ik heb de fotosessie van deze serie nog ergens liggen, kom ik die tegen dan zal ik die ook nog delen. De foto’s werden genomen op een plat dak met een oude schoorsteen, dus betreft sfeer zat het er wel goed. Paar legen flessen drank en zij lag dan op de grond tegen de schoorsteen aan, met op het laatst natuurlijk uitgesmeerde make-up. We hebben wel gelachen de glitter jurk was te groot, was van een man geweest en zij is een meisje en je kwam het dak op via een laddertje en een dakraam. En dat duurde wel even, oplossing was geweest (achteraf) als ze de jurk op het dak had aangedaan, maar ja.
Tag: eddie
De winkel was verdeeld in twee delen, de natte hoek, dat was ik en vriend x was de droge, de broodjes dus. En dat ging als een tierelier, later ben ik er mee gestopt kregen te veel meningsverschillen. Na een half jaar er nog gewerkt voor een tijdje, maar door omstandigheden er weer mee gestopt. En de foto’s komen uit die tijd, vriend had geen smaak of style, dus het werd snel, zoals je kan zien op de achtergrond van de foto’s, een uitdragerij en een rommeltje. En kon mijzelf daar niet in vinden. Werd zelf daardoor ook steeds makkelijker, en dat ging net iets te ver voor mij.
Lees verder
Foto: Van het Zuiderpark waar een festival werd gehouden, weet alleen niet meer welke. Ik stond toen als Fotograaf – Journalist op een pers dubbeldekkerbus, was een hele leuke tijd. Jaren 90, maar welk jaar precies kan ik mij niet herinneren. Erg grappig!
Ook goeiemorgen, de was draait… o nee, die moet ik nog aanzetten 😅 Was weer afgeleid. Maar goed, de droger draait wel. Ik probeer van alles weer op te pakken.
Het lukt redelijk. Soms ben ik door omstandigheden ineens buiten adem en moet ik echt naar zuurstof happen. Maar het gaat goed. Ik heb er vrede mee, met de hartsituatie.
Ik ben al dingen aan het uitzoeken om weg te gooien — spullen waar ik toch nooit meer aan toe ga komen. Geen zin meer, en vooral geen tijd. Alles met de gedachte: hoeveel zomers heb ik nog? Dus ik wil graag ruimte maken, zowel in mijn hoofd als in mijn omgeving. Dat betekent ritjes naar het grofvuil. Opgeruimd staat netjes.
Dus zo… en nu lekker de was vouwen, het bed opmaken en vanmiddag relaxen met pc-spelletjes. En zoals ik het begrepen heb, gaan we binnenkort weer een tarotpraat opnemen. Lieve groet.
Tarot Legging De Hand.
Met de vragen:
1 wat gaat goed
2 welke richting ga je op
3 waar baal je van
4 waar ben je trouw aan
5 wat mag wat meer aandacht
Hele fijne legging om tussendoor te doen.
Lieve groet.
Het was de periode van Boy George en Marilyn. Door hen onder andere heb ik ingevlochten kunsthaar laten zetten. Daar kreeg ik veel bekijks mee; vaak dachten mensen dat ik een meisje was. Dan zei ik als grap: “Dan wel een lelijk meisje.”
Het was ook de beginperiode van kunsthaar en het was niet goedkoop. Je zat er een hele middag voor en het kostte toen 500 gulden.
Het ging natuurlijk een beetje op zijn boerenfluitjes. Je vlocht een stukje kunsthaar in met je eigen haar, vervolgens draaide je er een extra pluk kunsthaar omheen. Daarna smeerde je er transparante nagellak over en brandde je het vast met een aansteker. Zo hield je een soort kokertje over met lang haar, met je eigen haar erin verstopt. Lees verder
De laatste twee dagen gaan wat moeizamer. Ik ben snel buiten adem en het wordt me steeds duidelijker dat het tijd is om weer aan mijn conditie te werken.
Dus: een nieuw project. Conditie Eddie.
Volgende week begin ik maar eens op de loopband.
Misschien verander ik ook meteen de achtergrond van de site. Het voelt tenslotte alsof het bijna voorjaar is… of misschien ook niet. Ik heb daar eerlijk gezegd weinig verstand van. In ieder geval laat de zon zich nog niet echt zien en is het nog niet dat warme weer waar je vanzelf vrolijk van wordt. Lees verder
Kelly Boesch – Ik wilde een dansvideo proberen en proberen de beweging bij de muziek te laten passen. Ik denk dat deze goed werkte. Veel editen. Ik heb dit nummer gemaakt met @sunomusic en ben geobsedeerd. Ik heb de tekst laten vertalen naar het Portugees. Beelden gemaakt met #Midjourney en geanimeerd met @hailuoai_official #Minimax
Het kon niet meer. Ze had moeite met ademen en at niet meer. Je merkt dat een vis niet eet als er geen poepjes meer zijn.
We hebben haar nog behandeld met medicijnen voor een maand, maar met minimale verbetering.
Ik had al maanden geleden kruidnagelolie gekocht voor dit doel. Zie ook:
https://www.aquariumfans.nl/vissen-pijnloos-doden/
Net gedaan. Het was heel spannend om te doen, ik zit nog te trillen, maar ze is er nu niet meer. Lees verder
Zoals je wel door hebt aan de titel gaat het goed. Ik krijg weer praatjes, hoorde ik gisteren op de Tarot Online Oefen Groep gebeuren. En dat klopt wel. Wat ik niet had verwacht, is dat ik ook weer zin heb om dingen te doen en plannetjes te maken.
Voor de duidelijkheid moet ik wel zeggen dat het me heeft veranderd. Alle dingen waar ik tegenaan hikte, zogezegd (waarover ik twijfelde), heeft het hartinfarct mij wel een duwtje in de juiste richting gegeven. Lees verder
Eens een keertje gekocht bij de goedkoopste supermarkt waar ik de naam niet meer van weet. En nu zo handig om te gebruiken, in 1 keer 14 dagen de pillen uit spreiden en klaar voor 2 weken.
Autistisch verantwoord, niet meer denken gewoon klepje open in de handpalm strooien en zo de mond in, slok koffie en klaar. Hoe makkelijk kun je het jezelf maken. Lees verder
Soms lijkt het leven vooral te bestaan uit keuzes. Grote keuzes, zoals waar je wilt wonen of welk werk je wilt doen. Maar ook kleine, bijna onzichtbare keuzes: blijf ik nog even liggen of sta ik op, zeg ik wat ik denk of houd ik het voor mezelf, kies ik voor zekerheid of voor iets nieuws.
Wat ik steeds meer begin te merken, is dat keuzes zelden perfect zijn. We wachten vaak tot we zeker weten dat we de juiste nemen, maar die zekerheid komt bijna nooit. Uiteindelijk kiezen we met de kennis, gevoelens en moed die we op dat moment hebben. En dat is eigenlijk al genoeg.
Elke keuze opent een deur, maar sluit er ook een paar. Dat kan soms spannend voelen, maar het maakt het leven ook interessant. Want juist door te kiezen, ontdekken we wie we zijn en wat voor ons belangrijk is.
Misschien gaat het dus niet zozeer om altijd de juiste keuze maken, maar om durven kiezen. En daarna het pad dat je gekozen hebt met aandacht en nieuwsgierigheid bewandelen.