Gisteren middag was het druk voor mij doen, visite die met mooie bloemen kwamen, was ook erg moe aan het einde van de middag.
Net wakker maar wel met de juiste brillen, links de gewone ‘ik kan kijken in de verte’ bril en de rechter is ‘de leesbril’.
Gelijk maar even doen, dacht ik, voordat ik het vergeet.
Mijn nieuwe brillen gisteren opgehaald en het leuke is dat ik niet meer weet wat de leesbril is en welke de gewone, ze lijken op elkaar, op de foto’s dan, in het echt weet ik het wel.
|
|
|
Het zal ook zo kunnen dat allebei de foto’s 1 en dezelfde bril zijn. (lol) Hahaha, errug!
En het is 1 en dezelfde bril! DUH! Morgen weer een kans!
Nu op dit moment staat alles even stil, ik ga niet achteruit maar ook niet vooruit, helemaal goed. Ik probeer wel dingen op te pakken, en merk ik dat het moeite kost. Ben nog steeds in de verwerking, vooral omdat ik denk, het is opgelost, maar dat is het dus niet. Het weer op eigen benen staan, zeg maar, begint pas. Het is ook vermoeiend om steeds tegen grenzen aan te lopen, vooral het moeilijk ademen vind ik irritant. Lees verder
En daar ben ik weer. Het gaat goed… o nee, dat moet ik eigenlijk niet zeggen. De laatste keer dat ik dit zei, kreeg ik een hartinfarct en lag ik drie dagen op de hartbewaking.
En weet je, voor iemand met autisme overkomt je alles en kun je nergens op reageren. Geen vraag kan ik beantwoorden, want: “het is zoals het is.” Lees verder
De strijd is dat ik voor mijzelf wil bloggen, maar elke keer wordt het langzamerhand een nieuws en youtube site.
En dat wil ik niet, dus vanaf nu geen nieuws meer, misschien hier en daar een linkje en dat geldt ook voor YouTubefilmpjes.
Dit is bewust een autistische beslissing, ik kon niet beslissen hoe en wat, dus dan maar (rad van fortuin) touwtjes in eigen handen nemen en alles verwijderen.
Door de hart-infarct moet ik een ander leven gaan lijden leiden, een leven vol aanpassingen.
Maar goed een mooie start om op nieuw te beginnen. Zie ook: Eddies Hart-Infart
