Ik heb de fotosessie van deze serie nog ergens liggen, kom ik die tegen dan zal ik die ook nog delen. De foto’s werden genomen op een plat dak met een oude schoorsteen, dus betreft sfeer zat het er wel goed. Paar legen flessen drank en zij lag dan op de grond tegen de schoorsteen aan, met op het laatst natuurlijk uitgesmeerde make-up. We hebben wel gelachen de glitter jurk was te groot, was van een man geweest en zij is een meisje en je kwam het dak op via een laddertje en een dakraam. En dat duurde wel even, oplossing was geweest (achteraf) als ze de jurk op het dak had aangedaan, maar ja.

De winkel was verdeeld in twee delen, de natte hoek, dat was ik en vriend x was de droge, de broodjes dus. En dat ging als een tierelier, later ben ik er mee gestopt kregen te veel meningsverschillen. Na een half jaar er nog gewerkt voor een tijdje, maar door omstandigheden er weer mee gestopt. En de foto’s komen uit die tijd, vriend had geen smaak of style, dus het werd snel, zoals je kan zien op de achtergrond van de foto’s, een uitdragerij en een rommeltje. En kon mijzelf daar niet in vinden. Werd zelf daardoor ook steeds makkelijker, en dat ging net iets te ver voor mij.
Lees verder
Foto: Van het Zuiderpark waar een festival werd gehouden, weet alleen niet meer welke. Ik stond toen als Fotograaf – Journalist op een pers dubbeldekkerbus, was een hele leuke tijd. Jaren 90, maar welk jaar precies kan ik mij niet herinneren. Erg grappig!
Ook goeiemorgen, de was draait… o nee, die moet ik nog aanzetten 😅 Was weer afgeleid. Maar goed, de droger draait wel. Ik probeer van alles weer op te pakken.
Het lukt redelijk. Soms ben ik door omstandigheden ineens buiten adem en moet ik echt naar zuurstof happen. Maar het gaat goed. Ik heb er vrede mee, met de hartsituatie.
Ik ben al dingen aan het uitzoeken om weg te gooien — spullen waar ik toch nooit meer aan toe ga komen. Geen zin meer, en vooral geen tijd. Alles met de gedachte: hoeveel zomers heb ik nog? Dus ik wil graag ruimte maken, zowel in mijn hoofd als in mijn omgeving. Dat betekent ritjes naar het grofvuil. Opgeruimd staat netjes.
Dus zo… en nu lekker de was vouwen, het bed opmaken en vanmiddag relaxen met pc-spelletjes. En zoals ik het begrepen heb, gaan we binnenkort weer een tarotpraat opnemen. Lieve groet.
Het was de periode van Boy George en Marilyn. Door hen onder andere heb ik ingevlochten kunsthaar laten zetten. Daar kreeg ik veel bekijks mee; vaak dachten mensen dat ik een meisje was. Dan zei ik als grap: “Dan wel een lelijk meisje.”
Het was ook de beginperiode van kunsthaar en het was niet goedkoop. Je zat er een hele middag voor en het kostte toen 500 gulden.
Het ging natuurlijk een beetje op zijn boerenfluitjes. Je vlocht een stukje kunsthaar in met je eigen haar, vervolgens draaide je er een extra pluk kunsthaar omheen. Daarna smeerde je er transparante nagellak over en brandde je het vast met een aansteker. Zo hield je een soort kokertje over met lang haar, met je eigen haar erin verstopt. Lees verder
